เกลือสินเธาว์

          การทำเกลือสินเธาว์ มีในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จุดเริ่มต้นที่บริเวณอ่างเก็บน้ำหนองบ่อ อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม โดยเริ่มทำเมื่อปี พ.ศ.2512 และมีการขยายตัวอย่างมากในระหว่างปี พ.ศ. 2514 – 2522 จนทำให้เกิดปัญหาสิ่งแวดล้อมในเรื่องการแพร่กระจายของดินเค็ม ทำให้พื้นที่เกษตรกรรมเสียหายเป็นจำนวนมาก นอกจากการขยายตัวภายในจังหวัดมหาสารคามแล้ว การทำเกลือสินเธาว์ยังขยายไปยังจังหวัดอื่น ๆ ทำให้ปัญหาสิ่งแวดล้อมรุกลามไปเป็นบริเวณกว้างเช่นกัน รวมทั้งมีการร้องเรียนจากผู้ที่ได้รับผลกระทบมากขึ้น ปัจจุบันแม้ว่าการผลิตเกลือสินเธาว์จะส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรประเภทอื่นในหลาย ๆ ด้าน แต่เกลือสินเธาว์ก็ยังคงเป็นทรัพยากรสำคัญประเภทหนึ่ง ที่มีความจำเป็นต่อการดำรงชีวิต การอุปโภค บริโภค ของประชาชน และใช้ในอุตสาหกรรมต่าง ๆ ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ ดังนั้น เพื่อป้องกันผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นในระยะยาว เช่น การแพร่กระจายของดินเค็ม และแผ่นดินทรุดจากการสูบน้ำเกลือใต้ดิน ซึ่งการติดตามตรวจสอบและเฝ้าระวัง ศึกษาวิเคราะห์ผลกระทบที่จะเกิดจากการทำเกลือสินเธาว์ ในระยะยาวอย่างต่อเนื่อง จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่ง ในขณะเดียวกัน เพื่อควบคุมภาวะเสี่ยงและผลกระทบต่าง ๆ ที่จะเกิดจากการทำเกลือสินเธาว์จึงมีความพยายามหาแหล่งเกลืออื่นมาทดแทน อาทิ การใช้เกลือสมุทรซึ่งได้จากน้ำทะเล และการใช้เกลือที่เป็นผลพลอยได้จากการทำเหมืองแร่โปแตช ซึ่งประเทศไทยจะสามารถผลิตได้จำนวนมหาศาล จึงเป็นลู่ทางออกที่สำคัญสำหรับการผลิตเกลือสำหรับประเทศไทยในระยะยาว